Stefan & Marieke’s Weblog

Haha!

Onverwacht stonden we een week eerder al thuis. Zo konden we iedereen verrassen en hadden wij een zeer leutig weerzien met familie en vrienden.

Er zijn nog vele mensen die we graag heel binnenkort een bezoekje willen brengen, maar tzijn chaotische dagen… Alleszins, tot binnenkort!

Aan alle vrienden van Vichte en Melle, Gontrode, Oosterzele en omstreken, kom zeker eens af naar het zaaltje aan de kerk van Gijzenzele voor een geschifte superwijze ”They made it back-party”. Een feestje dat op 21 maart wordt georganiseerd door onze beste hulpjes Peter en Inge. (vanaf 22u)

ongeduldig wachten op onze vlucht naar huis!

professionele surfers spotten.

Op ´t gemakske rondslenteren door de gezellige straatjes en ijsjes likken op de pleintjes, in de schaduw van de vele kathedralen in het historische centrum van dit stadje.

Meer cultuur opsnuiven tijdens een bezoek aan de tempelruines van “Monte Alban”, gelegen op de top van een berg, vlakbij Oaxaca.

stadsbezoek + daguitstap naar de ruines van de oude stad “Teotihuacan”

We hebben ons tijdelijk teruggetrokken in een kamertje met tv in de hoofdstad Managua en wachten nu geduldig op onze vlucht naar Mexico! De reis door Nicaragua hoeven we niet langer te rekken. Dit land kon als reisbestemming de (steeds hogere?!) verwachtingen niet inlossen. Hier kan niets meer op tegen alle fantastische belevenissen van het voorbije jaar elders. Wat zijn we verwend geweest!!!

In onze oorspronkelijke bestemming, Matagalpa, in de “bergen” van Nicaragua zijn we geen kwartier lang gebleven. Die stad werd beschreven als een ideale uitvalsbasis voor mooie wandelingen in de streek. Maar voor ons leek Matagalpa op zovele plekken in Nicaragua: een saaie stad tussen droge, kale heuvels in. Dus sleepten we ons van de ene gammele bus naar de volgende overbevolkte rit, richting Jinotega. Onderweg konden we tussen de mensenlijven heen enkele panoramische vergezichten zien op de bergen, diepere dalen en enkele kleinere dorpjes. Op zo een plekje wilden we graag enkele dagen verblijven… Jammer dat daar geen voorzieningen toe zijn. Het ontbreekt ons trouwens aan de nodige energie om hier nog onzen draai te vinden, laat staan naast de touristische paden te lopen.

Net als onze ontgoocheling in de reis door Nicaragua een kritiek punt kreeg, beleefden we enkele fijne dagen in Leon!

Niks spectaculairs te zien in deze universiteitenstad, op wat verweerde kerken en kathedralen na, maar er hangt wel een leuk sfeertje en hier lopen echt vriendelijke mensen rond!!!

Helaas hoort bij dit stadsbezoek ook het afscheid van onze medereizigers Eduard en Katrien. Zij reizen verder naar Guatemala. Terwijl wij nog even blijven om op een daguitstap te gaan naar het kustdorpje Las Peñitas.

Op aanraden van Horatio, de guitige dokter-apotheker-gastheer van onze vorige slaapplek in Masaya, trokken we naar het kustplaatsje La Boquita. Maar dat sloeg een beetje tegen zo op het eerste gezicht…

Eerste reacties: “op welke afgeleefde plek zijn wij hier terechtgekomen?! En dan durven ze hier bovendien de duurste prijzen te rekenen?! Wat een lef!”

In La Boquita voelen we ons weer eens meer als een wandelend dollarteken beschouwd, dan als een graaggeziene gast. Gesmoorde woede en ervaring brengen ons toch nog aan een reusachtige portie verse vis, voor een prikje! Tegen de avond likken we onze vingers nog eens smakelijk af en genieten na de ondergaande zon van de sterrenhemel vanuit een luie hangmat op het strand. Wat hebben we te klagen… Als we het feit dat er hier geen zoet water is om onze zweterige lijven te wassen even buiten beschouwing laten tenminste en dan mogen we niet denken aan de schaamteloze vervuiling van de zee…

Vanuit deze stad kunnen we gemakkelijk op een uitstap vertrekken  naar een indrukwekkende vulkaankrater.